چربی شکمی بهتر از BMI خطر بیماری قلبی را پیش‌بینی می‌کند

مطالعه جدیدی که توسط کالج آمریکایی قلب‌شناسی (ACC) منتشر شده نشان می‌دهد که اندازه‌گیری چربی شکمی ارزیابی دقیق‌تری از خطر بیماری قلبی-عروقی نسبت به شاخص توده بدنی (BMI) ارائه می‌دهد. BMI برای دهه‌ها به عنوان ابزار استاندارد بالینی برای ارزیابی وزن سالم بیماران استفاده شده، اما همواره به خاطر نادیده گرفتن محل توزیع چربی در بدن مورد انتقاد بوده است.

محققان تأکید می‌کنند که چربی احشایی، یعنی چربی ذخیره‌شده در عمق حفره شکمی در اطراف اندام‌های داخلی، از نظر قلبی بسیار خطرناک‌تر است. برخلاف چربی زیرپوستی که درست زیر پوست ذخیره می‌شود، چربی احشایی مواد التهابی تولید می‌کند که بر قند خون، فشار خون و کلسترول تأثیر منفی می‌گذارد — همه عوامل شناخته‌شده خطر بیماری قلبی.

این مطالعه در Hacker News با بیش از ۲۲۴ رأی و ۱۷۰ نظر توجه زیادی را به خود جلب کرد. بسیاری از کاربران درباره پیامدهای عملی برای مراقبت‌های بالینی بحث کردند و پیشنهاد دادند که اندازه‌گیری‌های ساده‌ای مانند دور کمر یا نسبت کمر به باسن باید به طور گسترده‌تری در معاینات روتین سلامت جایگزین یا مکمل BMI شوند.

اگر این تحقیق منجر به به‌روزرسانی دستورالعمل‌های بالینی شود، میلیون‌ها نفر با BMI طبیعی اما چربی شکمی بالا به عنوان بیماران پرخطر شناسایی شده و زودتر به درمان پیشگیرانه دسترسی خواهند داشت. کارشناسان امیدوارند این تغییر دیدگاه از طریق مداخله زودهنگام و ارزیابی دقیق‌تر خطر، در نهایت جان‌های بیشتری را نجات دهد.